Menu główne
Start
Historia
Dla Pacjenta
Informacje Ogólne
Kliniki i Zakłady
Godziny pracy poradni
Pełnomocnik ds. Praw Pacjenta
Zarządzanie Jakością
Cennik Opłat
Dokumentacja Medyczna
Informacje
Receptariusz
Dane Szpitala
Regulamin Organizacyjny
Lokalizacja
Oferty pracy
Koszyk świadczeń
Konkursy
Unia Europejska
Napisz do nas
Oferta Badań Pracowni Specjalistycznej
Ważne Linki
Zamówienia Publiczne
BIP
Logowanie
Warszawski Uniwersytet Medyczny
 
Start arrow Historia
O Szpitalu

źródło  

NAJWAŻNIEJSZE FAKTY Z HISTORII SZPITALA

W roku 1732 roku misjonarz ze Zgromadzenia św. Wincentego a Paulo, Piotr Gabriel Baudouin (1689 – 1768), założył przy ulicy Krakowskie Przedmieście „Dom Podrzutków”.

Ksiądz Baudouin Następnie „Dom” został przeniesiony do nowej siedziby na ówczesnym placu Wareckim (obecnie: Plac Powstańców Warszawy), gdzie na mocy dekretu króla Augusta III, w roku 1758 została zmieniona jego nazwa na „Szpital Generalny Dzieciątka Jezus”.

Szpital w założeniu pełnił dla miasta funkcje lecznicze i opiekuńcze dla ubogich i ciężarnych kobiet, jako schronienie dla starców, ale i dla kalek, zwłaszcza po stłumieniu Konfederacji Barskiej.
Szybki rozwój Warszawy i niedobory w ilości łóżek spowodowały podjęcie decyzji o budowie nowego obiektu na terenie, na którym, znajduje się obecnie.

Budowa 22 budynków jako nowej siedziby została zakończona w roku 1901 pod nadzorem architektonicznym Józefa Piusa Dziekońskiego.

Okres międzywojenny przyniósł rozkwit medycyny klinicznej, zwłaszcza takich dziedzin jak choroby wewnętrzne, chirurgia i neurologia. W Szpitalu znalazły siedzibę pięć Klinik Uniwersyteckich oraz jedenaście oddziałów specjalistycznych, co stawiało nasz Szpital w czołówce ośrodków medycznych w kraju.

W okresie okupacji niemieckiej Szpital stanowił schronienie dla żołnierzy Państwa Podziemnego oraz niósł pomoc prześladowanej ludności żydowskiej. Okres ten obfitował w wydarzenia tragiczne. Chorzy i personel przeżyli przysłowiowe „piekło”, kiedy Niemcy wpuścili na teren żołdaków nacjonalistów ukraińskich z Pułku Kamińskiego, a sami wycofali się na punkty obserwacyjne poza szpitalem.

W tym tragicznym okresie nie zapominano o nauczaniu. Na terenie obiektu odbywały się tajne nauczania studentów medycyny w ramach tzw. Szkoły Zaorskiego.

W wyniku działań wojennych Szpital poniósł olbrzymie straty w postaci zniszczenia budynków, wyposażenia, oraz zaopatrzenia.

Szpital rozpoczął leczenie zaraz po wojnie, bo od lipca 1945 roku. Od tego momentu działalność kliniczna jest sukcesywnie poszerzana o kolejne specjalizacje, co stawia nasz ośrodek na wiodącej pozycji leczenia chorych oraz jako nowoczesnego ośrodka kształcenia kadr medycznych.

 

 

Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus w Warszawie
02-005 Warszawa, ul. Lindleya 4, tel centrali: 022 502-20-00